Monthly Archives: January 2008

Van Java naar (Ruby on) Rails of Grails?

Het is opvallend dat een aantal developers op planet grep en geekdinner persoonlijk en daarna ook professioneel de switch van Java- naar Rails-development maken. Een bevriende java-developer met voorliefde voor Spring en Hibernate, is dan weer bijzonder enthousiast over Groovy en Grails. Java framework speacher/ blogger Matt Raible twijfelt blijkbaar nog.

Op welke basis kiezen jullie voor Rails of Grails? Is het niet logischer om van Java direct naar Grails te gaan, zeker voor die grote bedrijven die al Java-geörienteerd zijn? Of is Rails, gezien de historische voorsprong, gewoon veel vollediger?

Kate Bush live (en bijna bloot)

Voor je het weet ben je 40, of toch bijna, en denk je terug aan Kate Bush en hoe je stiekem verliefd was op haar aura van theatrale roodharige geheimzinnigheid (da’s heel wat meeslepender dan Ann Van Elsen in de Playboy) en hoe je droomde dat jij ooit haar “Man with the child in his eyes” zou kunnen zijn. Een paar jaar later luisterde je quasi onafgebroken naar David Sylvian en ontdekte je ook Mick Karn, wonderbaarlijk fretless bassist bij Sylvian’s groep Japan.

En dan hang je nu wat rond op YouTube, in de hoop nog eens een “ontdekking” te doen tussen al die rommel en kijk; Kate Bush live op The Prince’s Trust Rock Gala in 1982, met Mick Karn op grollende bas (en ook Midge Ure en Pete Townshed op gitaar en Phil Collins die gelukkig enkel drumt).

Het nummer is “The wedding list” uit het album “Never for ever” en Bush rockt een eindje weg, wat mee de oorzaak moet geweest zijn van een bepaald vestimentair probleem. De manier waarop Kate dat stijlvol oplost, heeft Janet Jackson vele jaren later ongetwijfeld op slechte gedachten gebracht. Mevrouw Bush liet zich echter niet afleiden en zong -een beetje grijzend- verder. Prins Charles zal dat toen wel niet erg hebben gevonden, die man is zo preuts nog niet!

Luister maar, kijk maar (YouTube embedded clip);

Kate Bush The Wedding List

Watch this video on YouTube.

my sftp beats your ftp’s ass big time!

Het klinkt onwaarschijnlijk, maar soms wordt me nog gevraagd om de FTP-toegang naar een unix/linux-server waar ik vaagweg iets mee te maken heb, open te laten zetten. Ik zeg dan steevast “Neen”, want ik ben -dat weet ge- een moeilijk mens. Daarnaast kan ik mijn botte weigering ook met een paar stevige argumenten staven, zoals daar zijn:

  • FTP is by design absoluut geen veilig protocol
  • op een server mag nooit meer geïnstalleerd staan dan het allernoodzakelijkste; dit beperkt onnodig gebruik van system resources en maakt de attack vector voor hackers (crackers) kleiner
  • en vooral: er is een fantastisch alternatief, SFTP

Mijn antwoord is in de realiteit dus eerder: “Neen, maar ge kunt wel SFTP-toegang krijgen” en ik vervolg met “Dat kan ongeveer hetzelfde, maar het is een uitbreiding op Secure SHell en staat standaard al op de server geïnstalleerd”.

“Maar dat kennen we niet, SFTP”, verzetten de laatsten der FTP’ers zich soms nog. Ik verwijs hun dan naar het sublieme WinSCP voor Windows of naar de FileZilla voor Windows, Mac OS X of Linux en vermeld tenslotte dat ook bv. Dreamweaver SFTP ook perfect ondersteund. Met die (en vele andere) software kan iedereen in een fancy grafische omgeving genieten van het veilige gevoel van SFTP. Zeg nu zelf, waarom zoudt ge dan nog FTP-toegang moeten hebben?

(Voetnoot: wat ik meestal niet vertel ;-)

Enso freeware onder vleugels Mozilla?

enso schermNet (via planet.grep.be) gelezen op de blog van Floris Lambrechts; Enso, de moderne command line user interface van Humanized, is vanaf nu gratis. En beter nog; Humanized overweegt ook om Enso volledig open source te maken en drie van de vijf Humanized-developers gaan voor Mozilla werken.

Ik installeerde Enso in augustus 2008 2007, nadat ik er op de Mozilla Developer-blog over gelezen had. De maand trial overtuigde me volledig, maar ik kocht het product uiteindelijk toch niet (gierig, lui, vergeetachtig, … zeg het maar). De gratis versie staat ondertussen al terug op mijn laptop. Nu uitkijken naar wat Aza Raskin en vrienden aan moois gaan toevoegen aan Firefox (en andere Mozilla producten).

defixactie: nieuwe versie van mijn onbenullig hackje

schoon eh, mijn zelfvernietigende div?Ook al is het aantal gebruikers heel beperkt (gelukkig kon ik mijn vrouw verplichten het onding te installeren), toch blijf ik ijverig verder timmeren aan defixactie. Deze wankele constructie voor Firefox haalt voor een aantal pokkezware sites nieuwe CSS af om daarmee een deel van de overdaad weg te halen.

De 2 belangrijkste veranderingen in deze versie (0.15.0.0.0.2, ge kunt geen nullen genoeg hebben in uw versienummers vind ik);

  • Het script communiceert met mijn serverken om de lijst met ‘ondersteunde sites’ af te halen en houdt die info tot max. 7 dagen bij. Sites die ik serverside toevoeg, worden dus automatisch ondersteund door het Greasemonkey script/ de Firefox Add-on.
  • Als defixactie een site opkuist, wordt dat ook proper gemeld, zodat ge ook weet dat ik nu ook iets met die site doe, een beetje beleefdheid kan immers nooit kwaad. Over de schoonheid van dat zelfvernietigend divke ben ik bijzonder tevreden overigens.

En zo heb ik weeral een beetje bijgeleerd over Greasemonkey (GM_xmlhttpRequest, GM_setValue, GM_getValue). Spijtig dat defixactie soms nogal traag is. Dat ligt blijkbaar (onder andere) aan het feit dat Greasemonkey pas in actie treedt de html al volledig binnengekomen is (als het DOMContentLoaded event afgevuurd wordt in FF) en de eerste dependencies al binnengehaald worden. Misschien moet ik hier toch eens een echte Firefox Add-on van maken, ooit?

Hoedanook, klik hier voor het nieuwe Greasemonkey-script en hier voor de shiny Firefox Add-on. Het amusement ermee en dat ik geen garanties kan geven dat uw computer niet finaal zal crashen of dat het volledige internet er niet finaal de brui aan zal geven of zo.

Samen in het taalbad

Een tijdje geleden hoorde ik op de trein twee oudere pendelaars praten over de onwil van Franstaligen om Nederlands te leren. ‘Pardon’, onderbrak ik de vurigste van de twee, ‘Pardon, maar waar ik werk worden tijdens de werkuren cursussen Nederlands gegeven en er zijn echt veel Franstalige collega’s die dat volgen.’

‘Ah, da’s toch interessant’ zei de gematigde medereiziger, waarop de andere enigszins gepikeerd riposteerde met ‘Ja maar, dat is bij bedrijf XYZ ook zo, maar kennis van de andere taal is verplicht om promotie te kunnen maken en dat is de enige reden waarom Franstaligen daar Nederlands willen leren!’

‘Misschien’, zei ik, ‘maar aangenomen dat dat klopt, is het dan nog geen sterk signaal dat een bedrijf van haar medewerkers de facto inspanningen voor tweetaligheid verwacht? Toont het feit dat Franstalige collega’s me vragen om Nederlands te spreken, niet aan dat er tussen de mensen toch wederzijds respect is, over de taalgrens heen?’ De twee mannen konden enkel instemmend knikken, onder de indruk van zoveel redenaarstalent.

Niet dus. In werkelijkheid bekende ik schaapachtig dat ik niet wist of de blinde ambitie van mijn Franstalige collega’s de enige reden is waarom ze Nederlands te volgen. Waarom ben ik soms toch zo sloom, mensen? Niet genoeg koffie, misschien?