Monthly Archives: September 2008

Warning: this video contains flashing lights (NSFW)

De clip van “Parisian Goldfish”, Flying Lotus‘ nieuwste, wordt overal gebannen. Zouden die “flashing lights” er voor iets tussen zitten, of nemen de YouTubes dan toch vooral aanstoot aan de “meer grafische” aspecten van Dance Floor Dale? Oordeel gerust zelf, maar weet wel; Not Safe For Work!

Watch this video on YouTube.

En daarmee hebben we -bijna 20 jaar na dato- dan toch een waardige opvolger voor het vette “French kiss” van Lil Louis

Juichen voor deredactie.be light

Dat ik nooit bijzonder enthousiast was over deredactie.be en dat daar nu verandering in komt! Niet omdat ze op hun site de overdaad aan Flash en andere audio-visuele excessen hebben verwijderd (of nog maar optioneel hebben gemaakt), maar omdat ze een mobiele versie in beta hebben uitgebracht. Meer nog, er zijn 2 versies; één voor de “gewone” mobiele surfer en één voor de “iphone-elite”.

De “gewonem.beta.deredactie.be, die overigens ook perfect werkt op een iphone, is een no-nonsense mobiele site waar -zoals het hoort- de content centraal staat. Door middel van kleurgebruik (dat zich ook aanpast aan het moment van de dag) blijft deze mobiele versie het “deredactie-merk” trouw. Voorlopig (?) worden er geen multimedia-bestanden aangeboden, een video in 3gp-formaat of een audio-fragment in mp3 zouden nochtans niet misstaan. Indien de transcoding software van Mobixx mijn gewone PC-browser dan ook nog zou herkennen en de breedte van de “viewport” zou aanpassen, dan zou m.deredactie.be ook de perfecte “light”-versie van die overdadige grote broer kunnen zijn.

Over de “iphone”-versie ben ik minder enthousiast; beta.deredactie.be/iphone mag dan wel die typische iphone look&feel hebben (met dank aan het WebApp.net framework), je verliest op die manier wel volledig die specifieke deredactie-identiteit. Maar wat belangrijker is; qua bruikbaarheid doet de iphone-versie het ook minder goed. Op de eerste pagina staan enkel navigatie-elementen, er is geen hoofdpuntje, geen fotootje, geen lettertje inhoud terug te vinden. Ook op de categorie-overzichtspagina’s staat er minder informatie; je moet het daar stellen met de titel en een kleine afbeelding, voor de samenvatting/ teaser uit de “gewone” mobiele versie (cfr. screenshot) is er in zo een sexy iphone-interface immers geen plaats.

Alle iphone-gekheid op een stokje; volgens zijn er mij slechts een heel beperkt aantal gevallen waarin een “mobile safari“-specifieke versie van een site zinvol is. Of wacht … Nee, toch niet, ik kan zo geen enkel geval bedenken. Een goeie mobiele site moet (middels wat transcoding om verschillende schermgroottes en andere verschillen op te vangen) op zowat elk mobiel toestel bruikbaar zijn, punt! m.deredactie.be scoort er alleszins eentje. Ze weten waar ze mee bezig zijn, daar bij The Reference (ontboezeming: “de ref” was tot februari 2007 mijn werkgever) en partner Mobixx!

Après le N-VA; débarrassons nous du FDF?

Une question pour mes amis et collègues Belgo-francophones:

Comme le N-VA de Bart De Wever ne fait plus partie du Gouvernement Flamand et que Geert Bourgeois ne sera donc pas dans la délégation Flamande pour le dialogue communautaire, n’est-il pas le moment idéal pour se débarrasser aussi de Olivier Maingain et son FDF, enfin de maximaliser nos possibilités de succès?

Merci d’avance pour ce geste politique courageux et indicatrice de votre souhait de réussite!

wanted; maingain et de wever by zattevrienden.be

MPC-freestyling met Jeremy Ellis

Ontdekt via een post van Lefto (ja, dezelfde van De Hop op StuBru) op de Brownswood-blog; een indrukwekkend staaltje electro-improvisatie en “muziekmanschap” van Jeremy Ellis aka Ayro.

Jeremy Ellis James Brown MPC Madness Pt.2

Watch this video on YouTube.

De man gaat hier (soms nogal letterlijk) een Akai MPC te lijf, een instrument waarvan Kraftwerk onrechtstreeks het overgrootvaderschap zou kunnen opeisen; de link met de eerste electronische drumpads ooit in “Tanzmusik” en met de “pocket calculator” waarmee ze later zouden touren ligt voor de hand.

Hey Adobe; get your Flash together

Flash sucks! Really! It crashes my Firefox all too often (every few days, especially when behind our company proxy) and playing Flash movies consumes way too much CPU-power for my liking. Apparently Mozilla and Adobe are blaming each other with regard to some of these problems, but this really seems to be a Flash-issue;

Moreover, I found a great howto on “Bort’s w3bl0g” about how to wrap Flash inside NSPluginWrapper in (Ubuntu) Linux, isolating Firefox from Flash-crashes. I’ll try that over the weekend, but it sure looks great!

But anyway; Adobe, get your shit together!

Avonturen te paard en in de Sahara

Afgelopen week weer met mijn vrouwkes op reis geweest. Aangezien Lieze volop in haar Dora-fase zit, moest het een avontuurlijke reis worden en dus trokken we naar “De Vossemeren“, onze favoriete Centerparcs, in Lommel. Hieronder een impressie van de memorabele pony-tocht, maar er staan natuurlijk nog heel wat foto’s (o.a. van de Lommelse Sahara, de kinderdisco, de kinderboerderij en onze vreetbuien) op fotopic.net.

Begankenis naar de Wonderbare Kruisen in Eksaarde

Over een paar dagen begint in Eksaarde, de ietwat onwillige en excentrieke deelgemeente van Lokeren, de jaarlijkse “Negendaagse Begankenis naar de Wonderbare Kruisen“. Sinds de 17de eeuw al vieren gelovigen hier de wonderbaarlijke vondst van twee bijzondere crucifixen, waarvan er één in de kerk en één een hele kruisweg met 14 kapelletjes verder in de Kruiskapel hangt. En volgens de legende zijn die daar inderdaad op wel heel wonderbaarlijke wijze terechtgekomen:

In het jaar 1317 was ene Boudewijn met de Negen Ponden zijn land aan het bewerken in het vredige Eksaarde. Opeens stiet zijn spade op een hard voorwerp: een kruis, en toen Boudewijn het uit de grond trok, vloeide er bloed uit. Daarna vond hij nog een tweede kruis, twee Romeinse schalen en een speer. Zodra hij die mysterieuze voorwerpen naar huis had gebracht, begonnen alle klokken van de kerk van Eksaarde spontaan, zonder iemands hulp, te luiden. Boudewijn bracht de pastoor op de hoogte, deze laatste vertelde het aan de heer van Eksaarde, waarna de beide kruisen in processie naar de dorpskerk werden overgebracht. Toen de optocht het dorpsplein passeerde, waren daar twee houthakkers aan het werk.”O”, zei de ene, “Boudewijn met de Negen Ponden heeft den ouden God gevonden.” Op slag ging zijn hoofd achterstevoren op zijn romp staan en werd pas weer normaal toen de man openlijk berouw had betoond. De heer van Eksaarde die ook heer van Hontenisse was, nam één van de kruisen mee, maar het werd ‘s anderendaags teruggevonden naast het andere. Daaruit leidden de mensen af dat de beide kruisen in Eksaarde zouden worden vereerd (bron)

Jezus van Constantinopel
De realiteit is misschien niet zo miraculeus, maar daarom niet minder opmerkelijk; de 2 Jezus-beeldjes werden vermoedelijk in de eerste jaren van de 13de eeuw door de toenmalige Heer van Eksaarde als oorlogsbuit meegebracht uit Zara of Constantinopel. Die twee steden had Raes van Gavere, kruisvaarder onder Graaf Boudewijn IX, immers veroverd en geplunderd tijdens de 4de kruistocht. De beeldjes zijn dan ook vermoedelijk Byzantijnse kunst, met één wel héél opvallend detail; de Jezus-figuur heeft de armen niet horizontaal naast zich, maar bijna in een cirkel met de handen boven het hoofd. Die houding wijkt sterk af van de manier waarop Christus in de Katholieke kerk traditioneel wordt afgebeeld en maakt de verering des te opmerkelijker.

Religieuze propaganda
De oorsprong van de legende is heel waarschijnlijk het boekje “Crux Rediviva“, dat de Eksaardse Pastoor Buselius met goedkeuring van de Bisdom van Gent in 1621 uitgaf. De strijd tussen het Katholicisme en de reformatie die de 16de en 17de eeuw kenmerkte, woedde toen nog volop. Het Concilie van Trente in het midden van de 16-de eeuw bevestigde de verering van beelden in de Katholieke kerk en was daarmee aanleiding tot de beeldenstorm in 1566. Ook in Eksaarde en omstreken waren de hervormers actief; in 1567 zouden geuzen de Pastoor hebben aangevallen, in 1578 vaardigde Eksaarde iemand af naar de ‘Vergadering van de hervormde leeraars’ in Gent, waarop het jaar erna de Gentse predikant Philip van Lancenberghe naar Eksaarde kwam. Het honende “Boudewijn met de Negen Ponden heeft de oude God gevonden” en de goddelijke straf die de brulboei daarop volgens de legende moest ondergaan, krijgen in die context een heel andere betekenis.

De wonderbare devotie
Buselius’ “Crux Rediviva” was bijzonder succesvolle religieuze propaganda, want vanaf het moment van de eerste publicatie is de verering van de “Wonderbare Kruisen” alleen maar groter geworden. In 1632 werd naast de put waar de Kruisen volgens de overlevering gevonden waren (die plaats was volgens sommige bronnen overigens al voor de kerstening van de streek een heilige plaats), de Kruiskapel gebouwd. Mgr. G. van Eersel, Bisschop van Gent, schonk in de 18de eeuw twee splinters van het Heilige Kruis die op de crucifixen werden aangebracht, waarmee het voorwerp van volksdevotie eigenlijk “kerkelijk geofficialiseerd” werd. De eeuw erna werden de kapelletjes langs de kruisweg gebouwd en in 1919 zouden er volgens bepaalde bronnen 25.000 bedevaarders, onder leiding van de toenmalige Bisschop van Gent, deel hebben genomen aan de feestelijkheden ter gelegenheid van de 600ste verjaardag van de ontdekking van de kruisen. Ik betwijfel of er dit jaar evenveel gelovigen zullen zijn, maar een Bisschop hebben we dit jaar alleszins wel opnieuw; Mgr. Van Looy komt de gerestaureerde kapelletjes langs de kruisweg inhuldigen.

Met dank aan Bob Van Lancker (parochiesecretariaat Eksaarde), Ann Vervaet (Infopunt Toerisme Lokeren) en vooral aan Tony Clappaert, één van de “bezielers van de Eksaardse geschiedenis en pleitbezorgers van de Kruiskapel in al zijn tradities”.

Bronnen:

(update 2-6-2017: Met dank aan Bert Vervaet voor de correctie over Ph. van Lancenberghe, die geen Nederlander maar Gentenaar was, zoals bevestigd in de voetnoot op p. 20 van “OP DE CALVINISTISCHE TOER – Het Land van Waas tijdens de overheersing van het revolutionaire Gent, 1578-1583” door Johan Decavele)