futtta's blog

A couple of days ago I saw “Code Rush“, a non-fiction movie about life at Netscape while they were in the process of open sourcing their browser in 1998. It’s a great documentary about a defining moment in the history of the web, touching on subjects like code & quality (zarro boogs), the fight with Microsoft, the awkward marriage with AOL, the stock market, technology start-up culture and work versus life.

Open sourcing Communicator didn’t save Netscape as a company, but it did allow the Mozilla Organization to create a whole new browser suite based on XUL and NGlayout (later Gecko), which were 2 important building blocks for Phoenix, a standalone browser (instead of a suite) which we now know as Firefox.

Code Rush aired in 2000 on PBS in the States, but was released under a Creative Commons license in 2009. You can check out all footage (and search the transcripts) on clickmovement.org.

Last night I finished version 0.7.0 of WP YouTube Lyte. The bump in version number (0.6.5 to 0.7.0) is because of a new feature: the ability to embed YouTube as audio-only player, as seen on Pitchfork. Because after all, as great a source for music discovery as YouTube can be, you really don’t want to force your visitors to watch yet another clumsy fan-made slideshow while they’re listening to your latest musical crush, do you?

Embedding YouTube as an audio-only player is dead-simple; add an ‘a’ instead of a ‘v’ to the YouTube link and you’re good to go!

httpa://www.youtube.com/watch?v=iFjgv1MO724

becomes this audio-only embedded YouTube with Dorian Concept’s “Her Tears Taste Like Pears”;

Brian Eno, ge weet wel, de uitvinder van ambient muziek, leerling van Conny Plank, producer van o.a. U2 en Talking Heads en samen met David Byrne verantwoordelijk voor het fantastische “My Life in the Bush of Ghosts” uit 1981, wel die Brian Eno is nu zelf het onderwerp van een liedje.

“Brian Eno” is een nummertje van de quircky popsters van MGMT, die al een paar jaar bijzonder hip zijn met bijvoorbeeld “Electric Feel“, “Time to pretend” en “Kids“.

Nu laat MGMT z’n liedjes graag remixen en voor “Brian Eno” hebben ze dat dus aan Cornelius, de Japanner van onder andere  Drop, Music en 123456, gevraagd.

En Cornelius’ remix van MGMT’s “Brian Eno”, die staat -dank U Select- nu al een tijd op endless repeat in mijn hoofd, in die mate dat ik afgelopen nacht ongewoon slecht heb geslapen. Daar moet ik iets aan doen, dat spreekt en dus gooi ik het hier online, in de hoop dat die oorworm mijn hoofd voor het uwe verlaat. Enjoy!

Ooit was vrijdag de dag dat het weekend begon en dan waren er sex en drugs en rock&roll techno&house. Dat is gezien mijn ondertussen middelbare leeftijd echt wel verleden tijd, maar het is vrijdagmiddag en ik zit hier op m’n bureaustoel toch maar danig te swingen op de 2 uur durende radioshow die Four Tet en Floating Points afgelopen dinsdag samen presenteerden op Rinse FM.

Maar kom, we zullen eens wild doen, het is immers ook voor U vrijdag! Hieronder kunt ge op “play” klikken om gezellig mee te luisteren:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Een dienstmededeling voor mensen die iets met Thom Yorke hebben: ergens in die 2 uur worden door Dhr. Four Tet 2 nummertjes gedraaid die hij samen met Burial & Yorke (die blijkbaar nog wat tijd over had tussen de opnames voor King of Limbs door) maakte. Als ge geen geduld hebt; dit is “Ego” op YouTube:

De oudere jongeren van Underworld waren onlangs bij KCRW in de studio om daar wat muziek maken. Ze speelden onder andere “Two months off”, hieronder op YouTube. Best een fijn riedelke, meeslepend en zo, maar live in de radiostudio deed me dat toch niet veel. Tot er, 4 minuut 40 seconden ver in de trip, iets fout liep met een knoppeke of misschien wel met een hele sequencer. Karl Hyde gesticuleert dat de boel kapot is, Darren Price probeert Hyde met gebaren duidelijk te maken wat hij moet doen om de machinerie terug op gang te trekken, Rick Smith lijkt rustig “ik doe nog wel wat verder” te zeggen terwijl de roadie erbij wordt gehaald en Hyde ziet op 5 minuten 30 dat pakweg het volume gewoon op nul stond:

“So we mumbled a bit” eindigt Hyde. Hij is dan ook al 53.

Gisteren overleed Mick Karn in Londen aan kanker. Karn speelde fretless bas (en saxofoon en klarinet) bij Japan en werkte daarna, in de jaren ’80, samen onder andere Kate Bush, Joan Armatrading, Midge Ure en Gary Newman. Z’n latere solo-werk en albums met Steve Jansen, Richard Barbieri en David Torn waren funky, jazzy, maar vooral eigenzinnig. Muziek voor muzikanten, misschien wel. Karn had een heel persoonlijke, intense stijl, liet z’n bas steeds bevreemdend melodieus grollen.

In het najaar van 2010, toen hij al gediagnosticeerd was met vergevorderde kanker, zat Mick Karn overigens opnieuw met Peter Murphy (ex-Bauhaus) in de studio om 25 jaar na datum een 2de Dali’s Car album op te nemen.

In 1991 brachten David Sylvian, Steve Jansen, Richard Barbieri en Mick Karn samen een nieuw album uit, niet als Japan maar als Rain Tree Crow. “Pocket full of change” van die CD is misschien het meest toepasselijke nummer bij deze gelegenheid: “Life runs out, like a pocket full of change” …

Ik ben er!