Category Archives: e-lise

Blogposts op blog.futtta.be over mijn favoriete dochterken Elise.

Going Norway or the highway

So we went to Norway for our summer vacation this year. Beautiful country, lots of fjords and lots of waterfalls and lots of tunnels too (the longest one over 24km, the trip back over the mountains was all the more impressive).

Just one picture here (friends & family saw a lot more on FB), with me and my two lovely ladies at the Stegastein viewpoint:

stegastein_norway_holiday_2015

Terug uit Kreta

zwembad, zon en boekenErg van een weekje verlof in Kreta genoten. Het was er wel heel erg warm, er zaten tientallen oorverdovende krekels rond het zwembad en het landschap was betrekkelijk dor.

Maar ik heb een fantastisch boek gelezen (“Het Puttertje” van Donna Tartt), heb me op mijn 45-ste eindelijk over mijn angst om in een zwembad te duiken heen kunnen zetten (al was het nog geen schoonspringen) en genoot er van om elke dag naar de winkel te fietsen; bijna 4km kilometer bergaf, een dubbele espresso aan de zee, wat eten kopen en dan weer 4km zwetend, puffend maar uiteindelijk zegevierend bergop.

En met vrouw en dochter in en aan het zwembad hangen en ‘s avonds samen lekker gaan eten, hoe ontspannend kan een vakantie zijn?

Als ge naar Italië gaat

lucca_stolen_signWe waren eind augustus op vakantie in Toscane. Ik ga U niet vervelen met een jubelend reisverslag (het was een prachtreis) of een ouderwetse diavoorstelling (het landschap was adembenemend mooi)(1), maar als ge daar zelf ooit naar toe wilt, dan zijn volgende 5 mini-reistips misschien handig;

  • Als ge niet wilt dat uw (huur)-wagen wordt weggesleept; gebruik dan enkel parkeerplaatsen die blauw (of wit) afgebakend zijn. Parkeren in een gele rechthoek is vragen om moeilijkheden, want die plaatsen zijn er alleen voor de inwoners van die mooie Toscaanse stadjes.
  • Als ge op restaurant gehecht zijn aan de versheid van ingrediënten; controleer dan even of er sterretjes naast de gerechten op het menu staan. Hoe meer sterretjes op de kaart, hoe meer diepvries en dus hoe minder verse ingrediënten. Als ge voor de Italiaanse keuken gaat, moogt ge immers streng zijn.
  • Als ge op de trein een confrontatie met een lastige conducteur wilt voorkomen en vooral de woorden “And now you pay a fine” liever niet wilt horen, koop dan niet alleen treinbiljetten, maar laat ze voor je op de trein stapt ook afstempelen in het station. Of stempel niet af en reclameer uw boete van 50 naar 5 euro.
  • Als ge het Italiaans niet machtig zijt, vraag dan aan uw vrouw of zij het woord wilt doen en hoop dat zij haar plan wel trekt (zoals mijn Veerleken dat zo knap deed). Op breed aanwezige kennis van Engels (of Frans) moet ge immers echt niet rekenen.
  • Als ge het niet zo voor “gewone” ijsjes hebt, maar U toch wilt laten verrassen; het citroenijs met bruiswater in Gelateria Santini in Lucca is een verfrissende aanrader!

(1) Geen diavoorstelling, alhoewel; ik heb een paar mooie 360° panorama-foto’s getrokken met m’n nieuwe Galaxy, maar ik moet nog even uitzoeken hoe ik die best online zet.

Ceremonies het monopolie van de (Katholieke) Kerk?

De kerken lopen leeg, maar pakweg 5 keer in een mensenleven (doop, eerste communie, tweede communie, huwelijk en dood) speelt de Katholieke Kerk toch een onmiskenbaar grote rol in het leven van veel gelovige en zelfs ongelovige Belgen (en Fransmannen en Spanjaarden en …). Soit, Michel had het er al uitgebreid over, dus dat moet ik hier niet meer doen.

Maar “nee!”, de (Katholieke) Kerk heeft al lang geen monopolie meer op de grote levensmomenten. Want “ja!”, er zijn alternatieven; zeker voor ongelovigen. elise's lentefeestkaartje, met gedichtje van veerle!Het hangt er gewoon van af wat je er zelf van wilt maken, hoe je die grote momenten wilt vieren. Veerle en ik zijn diep-ongelovig en hebben in 2002, samen met een toffe madam van wat toen nog de Unie van Vrijzinnige Verenigingen heette, zelf onze trouwceremonie uitgewerkt. Met diezelfde vrouw hebben we in juli 2006 de geboorte van onze dochter op een voor ons zinvolle manier gevierd. En Elise heeft net haar Lentefeest achter de rug.

Het is maar wat je er zelf van wilt maken, wat voor jou zinvol is. Indien je gelovig bent en geboorte, trouw en dood in en met de Kerk wilt vieren, fantastisch. Maar als dat niet écht zo is, denk dan even na over de alternatieven. En contacteer eventueel het “Huis van de Mens” om te praten over hoe jij zelf zin kunt geven aan die grootse momenten in het leven?

44 en eindelijk de lucht in

Jongensdromen, tja, hoe gaat dat? Het ene moment zijt ge 7 en ge zoudt -ondanks dat kleine probleem met uw bijna blinde rechteroog- piloot willen worden. De seizoenen wisselen, en voor ge het weet wordt ge 15. Uw bril is niet het enige praktische bezwaar tussen droom en daad, want blijkens uw schoolresultaten zijt ge niet echt de slimste van den hoop. Maar het leven gaat voort, computers en hormonen wenken en ge stapt verder, de grote mensen-wereld in. Doen alsof ge ergens iets van kent, op het werk. Verliefd, verloofd, getrouwd, een huisje, een tuintje en een koppel gekortwiekte kiekens ook. En een kindje, een lief klein dochterken.

Een paar weken voor ge alweer verjaart, begint dat kindje met blinkende oogjes vragen te stellen. Of ge graag met speelgoed speelt. Of ge zoudt willen kunnen vliegen en of dat dan met een vliegtuig of toch liever met een helikopter zou zijn. Uw vrouw probeert het te verbergen, maar ge ziet dat ze achter haar boek zit te grinniken.

Die zondag, de dag voor uw verjaardag, hoort ge vrouw en kind regelmatig fluisteren en lachen en als ge na het avondeten terug binnenkomt van bij de kiekens, staat uw fantastische wederhelft daar met een groot cadeau in haar handen. Ge scheurt het papier er van rond en ge zijt zo blij als een 7-jarig jongetje als ge ziet dat ge een helikopterken op afstandsbediening hebt gekregen. Vliegen lukt nog niet héél goed, maar plezierig is het zeker! Terwijl ge op de trein naar het werk een semi-nostalgisch verjaardags-blogpostje schrijft, verheugt ge U al op uw thuiskomst bij vrouw, kind en helikopterken. De kiekens, die wachten wel, wegvliegen kunnen ze toch niet meer.