futtta's blog

Ik hoorde de nieuwe van Laurent Garnier enkele weken geleden al bij Gilles Peterson. Nu -het is immers vrijdag- bent U aan de beurt; hieronder in een mp3-speler een fikse portie “Back to my roots” en daarna “Panoramix” (het b-kantje). Op de website van het Duitse Innervisions-label kun je de EP of de 12 minuten durende mp3 (of WAV) overigens ook direct kopen.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ik vond via Seeqpod deze stomend-pompende remix (mp3) van Art of Noise‘s ‘Beatbox‘, door The Lady Foursquare:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Beetje Googelen leverde onder andere volgende info op (van trashmenagerie.com):

The second tune for download is her incredibly interesting take on Art Of Noise’s Beatbox using the classic break and the not so known ending piano jam to create a huge breakdown builder. I wouldn’t be surprised if some of the big boys started using this one at the peaks of their set because this one builds it up big time. And I can’t forget the classic Loletta Holloway vocal rant over it that really gets folks going.

“A huge breakdown builder”, absoluut! En dat de outro in vergelijking met de rest van de mix wat zwakker uitvalt, zal voor de “big boys” geen probleem zijn. Die zijn op dat moment immers al lang andere beats door hun dansmolen aan het draaien!

Op Mixwit.com kun je zelf het moderne equivalent van het mixtapen beoefenen, zoals Andhi dat vandaag al voordeed. Ik wilde het iets steviger aanpakken en had al Soulwax (“I love techno”), Front 242 (“Headhunter”) en Yello (“Bostich”) geselecteerd, toen ik op een 72 minuten durende mix van Carl Craig-muziek stuitte van een zekere Lenodd. Waarom zelf gaan mixtapen als er zo’n fantastische dingen te beluisteren zijn?

Vandaar in onderstaande flash; 72 minuten vrijdagse dansplaatjes van Meester Carl in elkaar gedraaid door Lennodd.

Waar Mixwit de mosterd (muziek) gaat halen? Ze gebruiken daarvoor de API van SeeqPod, een search engine voor ‘playable content’. De muziek wordt dus niet van de Mixwit- of Seeqpod-servers gehaald, maar rechtstreeks van de uithoek op het internet waar SeeqPod de track oorspronkelijk vond (in dit geval http://mixes.b00mb0x.org/).

Dat alles betekent overigens dat u naar Carl Craig luistert (eigen muziek en remixen van oa Cesária Évora), geremixet door Lenodd, gepubliceerd op b00mb0x, daar gevonden door SeeqPod, ontsloten door Mixwit, geëmbed in mijn blog. Copyright is so nineties!

Afgelopen zondag is Stubru na een te lange zomer terug begonnen met het uitzenden van Gilles Peterson’s Worldwide. Ik heb de mp3 van die show hier op mijn desktop staan en ik kan U verzekeren, ik heb direct weer bijzonder opwindende muziek gehoord!

Het meest in het hoofd blijven hangen; Roland Appel met “Dark Soldier”, uit op Sonar.

Het is bijna weekend, dus luister maar even naar onderstaande mp3 om alvast een beetje in de mood te komen:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Het is bijna weekend, dus voor uw persoonlijk party-plezier krijgt ge hier 3 ongelofelijk sterke dancetracks in de maag gesplitst. Ze zijn alle drie van eind jaren ’80, toen techno en house nog nieuwe en grensverleggende muziekgenres waren:

• Humanoid, “Stakker Humanoid” uit 1988 (fuck man, da’s dus bijna 20 jaar oud!!!):

• Eén jaar later: Lil Louis, “French Kiss” (deze clip is nooit uitgebracht, de platenmaatschappij had het “moeilijk” met de symboliek van enkele beelden):

• En in 1990 tenslotte bracht 808 State “Pacific (state)”, een acid house classic, uit:

Er is valt natuurlijk heel wat meer te swingen op YouTube, maar ik wil jullie dat allemaal niet zo maar embedded in de maag splitsen. Hieronder nog dus nog snel een paar linkjes voor wie verder het weekend in wilt dansen:

• Donna Summer, “I feel Love” (Patrick Cowley remix) uit 1979
• A Split Second, “Flesh“, 1986 (Belgisch, per ongeluk de start van de new beat)
• 101, “Rock to the Beat”, 1989 (een sterke new-beat-plaat van o.a. Maurice Engelen, maar eigenlijk een cover van Reese-Santonio, “Detroit Techno” dus)
• The Orb, “Little Fluffy Clouds“, 1990 (met stem van Ricky Lee Jones)
• Jaydee, “Plastic Dreams”, 1993 (Hollands!)
• Sagat, “Fuk Dat”, 1994
• Herbert, “Suddenly”, 2001
• Praise Cats, “Shined on me”, 2002 (die piano, die bas!!)

Een carrière in de muziek kan grillig zijn, dat bewijst het duo achter Underworld al sinds de jaren ’80. In 1983 scoorden Karl Hyde en Rick Smith immers al een eerste hitje. Underworld heette toen wel nog Freur, de single “Doot-doot”. Kijk (en huiver) maar even naar dit tubeken:

Gelukkig stopte Freur er in 1986 mee; de Thompson Twins en A Flock of Seagulls hielden wel vol en kijk wat daar van gekomen is. Hyde, Smith en 2 andere Freur-groepsleden brachten 2 jaar later een eerste CD als Underworld (nu gemeenzaam Underworld mk1 genoemd) uit. Hun grootste hit in die incarnatie: “Underneath the Radar”. Opnieuw even meegenieten op YouTube om te merken dat er buiten de naam (en de Midge Ure-styling van Hyde) eigenlijk niet zoveel veranderd was:

Underworld zoals wij ze nu kennen, ontstond in 1991 wanneer de toen 20-jarige DJ Darren Emerson bij de groep kwam en sterke techno- en drum&bass-invloeden meebracht. Hun eerste album als Underworld (versie 2.0), “dubnobasswithmyheadman”, kwam in 1993 uit. De grote doorbraak kwam er in 1996, toen “Born Slippy” (een remix van een nummer uit de eerste CD) één van de meest opvallende nummers op de soundtrack van de cult-film Trainspotting was. De 5 daaropvolgende jaren volgden nog 3 albums en een handvol sterke singles (o.a. Pearl’s Girl, Jumbo, Push Upstairs en King of Snake). Emerson verliet de groep in 2001, waardoor Underworld nu aan versie 3 zit, maar oude knarren Hyde (nu 50) en Smith (toch ook al 48) kunnen het blijkbaar ook zonder Emerson, getuige het mooie “2 Months off” uit 2002:

In oktober mogen we blijkbaar een nieuwe single (“Crocodile”) en CD (“Oblivion with Bells”) verwachten. Maar of we daar met onze oude botten nog voor uit onze zetel gaan komen om houterig te shaken?

Radiohead is voor mij één van de grootste groepen van pakweg de laatste 20 jaar, “Kid A” is een meesterwerk en “Everything in its right place” (“so far, this is disco” zegt Yorke grijnzend) een magistrale opener.

Osunlade, Amerikaanse deep house DJ, producer en muzikant, coverde samen met r&b zanger Eric Roberson “Everything” voor de Radiohead-tribute “Exit music”. Even donker, even dansbaar maar vreemd genoeg naar het midden van het nummer toe met een sterk Braziliaans ritme. Deze zeer geslaagde versie kunt U volledig beluisteren (om de 15 seconden ofzo wel op ‘play’ klikken) en kopen op de online shop van Bleep. Op “Exit Music” staan overigens nog een paar sterke covers, oa. van The Randy Watson Experience (Morning Bell), Mark Ronson (Just) en Meshell NDegeocello (The National Anthem).

Hieronder ook een tubeken met een behoorlijk afwijkende live-versie van Osunlade’s Everything. Het geluid trekt eigenlijk op niet veel (filmen met uw GSM moest verboden worden), de bassen komen veel te sterk door, maar het blijft de moeite …

En ooit moet ik het hier dus ook nog eens hebben over de parallellen tussen Radiohead en Talk Talk, maar dat zal dus voor een andere keer zijn … Maar net in een comment op Youtube wel het gerucht gelezen als zou Mark Hollis terug goesting hebben om muziek te maken, als alles goed loopt zou er in 2009 een nieuwe CD komen!?