Tag Archives: mobibikes

M’n Dahon vouwfietst nu nog steviger

Stelt dat ge een dik jaar geleden een goeie vouwfiets kocht. Een Dahon Vitesse D7HG bijvoorbeeld. En dat ge daar dagelijks mee door een grote stad dendert, Brussel of zo. Zonder gêne, zonder U in te houden. En dat dan op een goeie dag, minder dan een jaar na aankoop, een nip van het stuur-scharnier afbreekt. Dat scharnier wordt vanzelfsprekend gratis vervangen, de fiets is nog in garantie. Maar een goede 3 maand later …

Wel, dan zijt ge blij dat ge een goeie fietsenmaker hebt die niet alleen opnieuw de garantiekaart maar ook z’n conclusies trekt en daarom een ander type scharnier steekt. Eentje dat verdacht veel lijkt op wat er op uw Vero vouwfiets zat, waar ge nooit scharnier-problemen mee hebt gehad:

Afscheid van m’n Vero

M’n Vero en ik, we gaan uit elkaar. We waren 2,5 jaar lang onafscheidelijk, maar ze vindt me de laatste tijd te veeleisend. Ik wil inderdaad vooruit en dan trek, sleur en duw ik haar tot ze mee wilt. Daar heeft ze het moeilijk mee en sinds ik haar een paar maand geleden zowat mishandelde, is het nooit meer écht goed gekomen. Dus het is beter voor ons alletwee, ik ruil haar in voor een nieuw model; sneller, jonger, steviger! M’n Vero heeft overigens ook al iemand anders, daar heb ik zelf voor gezorgd, want ik wil dat ze goed terechtkomt! Maar mijn nieuwste verovering is wel familie; m’n Vero liep er misschien niet mee te koop, maar ze was eigenlijk een Dahon en dat is m’n nieuwe vouwfiets dus ook.

Het is dus weer geen exclusieve Birdy geworden, geen dure Brompton en ook geen nieuwerwetse Ori, maar een Dahon Vitesse D7HG. Fantastische zithouding, lichte en dus snelle fiets, een onberispelijke afwerking en een bijzonder scherpe prijs. In prijs en afwerking zit hem overigens het grootste verschil met m’n Vero. En in die fantastische Shimano Nexus 7-speed naafversnelling natuurlijk.

Een twist grip shifter en pot-versnellingen, ik zit bijna terug op de Raleigh Grifter waar ik in m’n jeugd van droomde!

ORI vouwfiets geplooid en gewogen

ori MI8 (of is het M9?)Eergisteren plat gereden met m’n Vero in Brussel, de nochtans bijzonder stevige maar vooral nieuwe buitenband bleek grondig naar de knoppen. Ik heb m’n fietsje dus binnengebracht bij Mobibikes en daar kreeg ik als vriendelijke maar ongetwijfeld ook commercieel verantwoorde geste ter vervanging een Ori MI8 in de handen gestopt. Als Christophe hoopt op een vermelding op m’n blog, heeft hij geluk, want dit lijkt wel heel sterk op een blogpost over Ori vouwfietsen, niet?

De Ori (ook verkocht als Mezzo) is even Brits als oer-vouwer Brompton en werd ontworpen door ex-Benetton F1 ingenieur Jon Whyte (die eerder ook al “full rear suspension” MTB’s voor Marin tekende). De MI8 lijkt overigens op een modernere versie van z’n befaamde stalen landgenoot (kijk maar op deze foto), met een scharnierloos monocoque aluminium frame met zelfsluitende koppelingen aan  achter- en voorwiel, Shimano Nexus 8-speedpotversnellingen” en een heel strak design dat mooi assorteert met m’n zwarte fietsmuts.

Enkele korte ritjes maken geen uitgebreide test, maar ik kan wel zeggen dat de overstap van m’n Vero (Dahon) naar de Ori MI8 niet zonder slag of stoot ging. Ge had me moeten horen vloeken toen ik dat klereding op de trein niet proper opgeplooid kreeg. En de goeie raad van de conducteur, heel de weg tussen Lokeren en Dendermonde, hielp ook voor geen meter. Het kan nochtans best snel, kijk maar:

Folding an Ori foldingbike really fast

Watch this video on YouTube.

En inderdaad, ik ben over de middag nog even gaan oefenen en dat ging al heel wat vlotter. Voor de rest is de afstand tussen het zadel het stuur de stuurpen betrekkelijk klein, maar al bij al is de Ori MI8 een knappe, lichte en snelle vouwfiets. Een ideaal opstapje naar een Birdy, misschien?

Goedgemutst op de fiets

mijn giro flak pispotAangezien het op de vouwfiets in Brussel niet altijd even rustig cruisen is, aangezien biker chic Elise hier toch ook moedig met een ARH door de straten flitst en omdat ze vorige week zelfs op deredactie schreven dat ge met een helm minder kans op hoofdwonden hebt (tiens tiens); ziehier mijn nieuwe passief-agressieve fietsmuts.

Nu zien dat ik niet overmoedig word natuurlijk ;-)

Terug op de vouwfiets!

vero = cheapo dahon vouwfietsHet heeft even geduurd, maar ik vouwfiets sinds vorige week dinsdag opnieuw vrolijk door Brussel. In tegenstelling tot wat de aficionados me aanraadden, ben ik niet voor een Brompton gegaan. En een Birdy, da’s al helemaal out of my league.

Nee, ik heb voor de goedkoop gekozen; een Dahon Roo D7 die dan nog eens onder vreemde vlag vaart. Met mijn Vero (afkorting van de naam van de groothandelaar die zich een container van die merkloze Dahons heeft gekocht) heb ik een splinternieuwe vouwfiets die echt wel ongelofelijk goed bolt voor minder dan 400 euro. Het versnellingsapparaat schakelt als boter en het in hoogte verstelbaar stuur is ook handig. Als ik de bouw van de oude Dahon en de nieuwe Vero (Dahon) vergelijk, valt ook op dat het scharnier van de stuurstang er nu veel degelijker uitziet. En een nieuwe fiets, dat betekent garantie; 2 jaar op de fiets en zelfs 10 jaar op de kader. Dat het echt niet fout kan gaan, toch? Ik zal eens zwaaien als ik U voorbijzoef op uw stevige gietijzeren Brompton! ;-)

Speelgoed voor op de fiets

garmin fietscomputer met gpsEen paar dagen geleden toonde mijn fietsenmaker mij leuk nieuw speelgoed; de Edge 305 fietscomputer van Garmin met GPS, hoogte- en hartslagmeter. Daarmee kun je dus, zonder dat je voor de rest ook maar iets op je carbonnen of aluminiumen ros moet monteren, niet alleen informatie over snelheid, afstand en tijd, maar ook over overwonnen bergtoppen, verbruikte calorieën en hartslag bijhouden. Sjiek! Nifty! Geeky zelfs! Maar of ik dat nu echt op mijn Dahon vouwfietsje wil monteren? ;-)

Garmin heeft blijkbaar ook horloges met hartslagmeter en GPS. Dat doet mijn 2de handse Polar M51 een beetje bleekjes uitvallen natuurlijk.