Category Archives: lang:nl

Gelezen: De Bekeerlinge van Stefan Hertmans

Dilemma; 3 of 4 sterren? De Bekeerlinge is een verslag van Hertmans’ ontdekkingsreis doorheen de waar gebeurde geschiedenis van een 11de-eeuwse Normandisch meisje dat zich omwille van de liefde bekeerde tot het Jodendom en met haar David op de vlucht slaat temidden van de woelige tijd van de (aanzet tot de) eerste kruistochten. De basis is een bijzonder sterk verhaal, de historische context ook erg interessant, het boek prikkelt de nieuwsgierigheid, maar toch … het geheel is niet meeslepend gebracht, eerder zakelijk. Ik heb De Bekeerlinge graag gelezen, maar vond het niet … virtuoos genoeg, dus toch “slechts” 3 misschien?

Gelezen: “Is dit een mens” van Primo Levi

Primo Levi was een jonge Joods-Italiaanse chemicus die de bergen introk om bij het verzet te gaan maar in 1943 werd opgepakt en naar Auschwitz werd gedeporteerd.

“Is dit een mens” gaat over leven, overleven, sterven en al dan niet mens zijn in een concentratiekamp. Over grote gruwel en het kleine leven, over diefstal, handel en pikorde tussen de verschillende slachtoffergroepen. Over de laatste stap van de ontmenselijking, in zijn meest extreme vorm. Over Dante’s Inferno, geschreven door iemand die de hel van Auschwitz overleefde.

Ik wil alleszins het vervolg “Het respijt” over zijn tocht terug naar Turijn ook lezen.

Gelezen: Hier is alles veilig, Anneleen Van Offel

Over moederliefde, gemengde relaties, vervreemding, Israël, Palestina, bezette gebieden, de Joodse identiteit, het Israëlisch leger … en zoveel meer. Een ietwat fragmentarisch maar zeer sterk verhaal, ondanks de emotioneel-filosofische stukken over de relatie tussen het Vlaamse hoofdpersonage en haar Joodse partner en zijn zoon. Het boek slaagt er in om de rol van het Israëlische militarisme en de bezetting (gevoelsmatig) te verklaren maar laat ook de donkere kant (verveling, willekeur, pesterijen, de scheve machtsverhoudingen) een grote rol spelen.

Israël/ Palestina is geen eenvoudige materie en dit boek is geen poging tot feitelijke beschrijving, maar het slaagt erin om een gevoel over te brengen zonder expliciet grote morele oordelen te vellen. Een aanrader!

Gelezen: Het Winterpaleis van John Boyne

In tegenstelling tot sommige van zijn andere boeken werd ik niet omvergeblazen door “Het Winterpaleis” van John Boyne. Het is weliswaar vlot geschreven fictie met flarden Russische geschiedenis, maar “de clou” was enigszins voorspelbaar en de aanwezigheid van het hoofdpersonage bij een aantal sleutelmomenten van het einde van de heerschappij van de Russische Tsaren nogal ongeloofwaardig.

Drie-en-half sterren, of ben ik te streng?

Gelezen: Ik, Jan Cremer.

Vlot geschreven autobiografische hagiografie van een naoorlogse ketterende nozem. Geen groot verhaal, maar gezien de seks, de drugs, het geweld en de schenen-schopperij was “Ik, Jan Cremer” ongetwijfeld een grote bevrijding in zijn tijd. Het schandelijke boek ging dan ook vlot over de tong en onder de toog.

Of het nu nog relevant is? Goh, als tijds-document misschien?