Ooit was vrijdag de dag dat het weekend begon en dan waren er sex en drugs en rock&roll techno&house. Dat is gezien mijn ondertussen middelbare leeftijd echt wel verleden tijd, maar het is vrijdagmiddag en ik zit hier op m’n bureaustoel toch maar danig te swingen op de 2 uur durende radioshow die Four Tet en Floating Points afgelopen dinsdag samen presenteerden op Rinse FM.
Maar kom, we zullen eens wild doen, het is immers ook voor U vrijdag! Hieronder kunt ge op “play” klikken om gezellig mee te luisteren:
[audio:http://blog.futtta.be/wp-content/uploads/2011/03/four-tet_floating-points_show.mp3]
Een dienstmededeling voor mensen die iets met Thom Yorke hebben: ergens in die 2 uur worden door Dhr. Four Tet 2 nummertjes gedraaid die hij samen met Burial & Yorke (die blijkbaar nog wat tijd over had tussen de opnames voor King of Limbs door) maakte. Als ge geen geduld hebt; dit is “Ego” op YouTube:
lang:nl
Underworld live bij KCRW: paniek over kapotte knoppekes
De oudere jongeren van Underworld waren onlangs bij KCRW in de studio om daar wat muziek maken. Ze speelden onder andere “Two months off”, hieronder op YouTube. Best een fijn riedelke, meeslepend en zo, maar live in de radiostudio deed me dat toch niet veel. Tot er, 4 minuut 40 seconden ver in de trip, iets fout liep met een knoppeke of misschien wel met een hele sequencer. Karl Hyde gesticuleert dat de boel kapot is, Darren Price probeert Hyde met gebaren duidelijk te maken wat hij moet doen om de machinerie terug op gang te trekken, Rick Smith lijkt rustig “ik doe nog wel wat verder” te zeggen terwijl de roadie erbij wordt gehaald en Hyde ziet op 5 minuten 30 dat pakweg het volume gewoon op nul stond:
“So we mumbled a bit” eindigt Hyde. Hij is dan ook al 53.
Afscheid in mineur; Mick Karn
Gisteren overleed Mick Karn in Londen aan kanker. Karn speelde fretless bas (en saxofoon en klarinet) bij Japan en werkte daarna, in de jaren ’80, samen onder andere Kate Bush, Joan Armatrading, Midge Ure en Gary Newman. Z’n latere solo-werk en albums met Steve Jansen, Richard Barbieri en David Torn waren funky, jazzy, maar vooral eigenzinnig. Muziek voor muzikanten, misschien wel. Karn had een heel persoonlijke, intense stijl, liet z’n bas steeds bevreemdend melodieus grollen.
In het najaar van 2010, toen hij al gediagnosticeerd was met vergevorderde kanker, zat Mick Karn overigens opnieuw met Peter Murphy (ex-Bauhaus) in de studio om 25 jaar na datum een 2de Dali’s Car album op te nemen.
In 1991 brachten David Sylvian, Steve Jansen, Richard Barbieri en Mick Karn samen een nieuw album uit, niet als Japan maar als Rain Tree Crow. “Pocket full of change” van die CD is misschien het meest toepasselijke nummer bij deze gelegenheid: “Life runs out, like a pocket full of change” …
2011: dochterken zorgt voor vuurwerk
Elise maakt vuurwerk voor uw Gelukkig Nieuw Jaar:
Maak er iets moois van, van 2011!
Blij met oude brol en een toetsenbord
Aangezien ook dit jaar blijkbaar enkel de brave kindjes speelgoed van Sinterklaas kregen, heb ik mezelf afgelopen weekend dan maar een cadeautje gekocht; een n135 netbook van Samsung. Een beetje tegen de tablet-stroom in, ik weet het, maar ik ben zo tekst-georiënteerd. Geef mij een toetsenbord en ge hoort mij niet meer. En dan is er de kwestie van de prijs natuurlijk. Een 5 maand oud netbookje voor nog geen 200 Euro (met dank aan koopjeszoeker.be), daar hebt ge niet veel tablet voor, toch?
Soit, zondagnamiddag thuisgekomen pakte ik blij verrast mijn cadeautje uit om dan 5 minuten schaapachtig naar Windows 7 Starter te kijken. 2 minuten hadden kunnen volstaan, maar Windows 7 op een netbook, echt snel is dat toch niet. Maar zo wist ik dat ik Ubuntu 10.10 Netbook Edition met een gerust hart kon installeren, die Windows zou ik niet missen. Over die installatie valt weinig spannends te vertellen, behalve misschien dat ik een beetje heb getwijfeld over de partitionering van de harde schijf. Uiteindelijk heb ik sda1 en sda2 laten staan, dat lijken de recovery-partities van Samsung (met oa de Windows 7 installatie-bestanden). Voor de rest: smooth sailing!
En op die manier zit ik nu op de trein met m’n netbookje (6 uur autonomie, geen schrik van vertragingen); stukje bloggen, m’n presentatie over website-performantie bijwerken, een eerste versie van een nieuwe WordPress-plugin (DoNotTrack) tweaken … Straks nog een mailtje naar Sinterklaas, beloven dat ik braaf zal zijn en of ik in Juli dan een HTC Desire Z (met toetsenbord) krijg.
Waarom Wikileaks uw steun nodig heeft
Wikileaks, de klokkenluider-site van Julian Assange, ligt zwaar onder vuur van enkele machtige regeringen, van al dan niet door geheime diensten gedirigeerde DDOS-aanvallen en van grote bedrijven als Amazon, EveryDNS en Paypal die al dan niet onder druk van de Amerikaanse regering hun diensten aan Wikileaks weigeren.
Omdat
- Wikileaks al enkele bijzonder vuile zaakjes aan het licht bracht
- meer algemeen klokkenluiders een belangrijke rol hebben in het “accountable” houden van elke organisatie (en dus ook regeringen)
- de rechtstreekse en onrechtstreekse pogingen tot censuur van Wikileaks één van de grootste bedreigingen voor onafhankelijke journalistiek en vrije meningsuiting op het web zijn
… daarom ben ik ervan overtuigd dat Wikileaks gesteund moet worden.
Wat ge kunt doen? Wikileaks financieel steunen, een mirror opzetten en Wikileaks liken op Facebook of followen op Twitter. En hou uw vrienden en volgelingen vooral op de hoogte van de ontwikkelingen in deze onfrisse cyber-spionage zaak, want “The whole world is watching” is nog steeds een krachtig drukkingsmiddel!
Een paar interessante links voor wie meer wilt lezen:
“Alle mannen kijken naar porno”
Hebt ge de titel gezien? Lees hem nog maar eens. “Alle mannen kijken naar porno“, inderdaad! Dat ontdekten Canadese onderzoekers toen ze een studie wilden uitvoeren naar de impact van porno op seksualiteit bij mannen.
Het moet zijn dat ze niet bij Jehovah’s Getuigen hebben aangebeld. Want toen mijn hormonen begin jaren ’80 ontwaakten, was ik “in de Waarheid” en ik kan U verzekeren, wij keken niet naar porno en masturbatie mocht al helemaal niet van Onze Vader. In “Maak je Jeugd tot een Succes”, het bijbelstudieboekje bij uitstek voor jonge Getuigen, was er zelfs een volledig hoofdstuk aan seksualiteit en zelfbevlekking gewijd, inclusief tips over hoe je de verleiding het hoofd moest bieden.
Maar ik moet zowat de enige jonge Getuige geweest zijn in wie God toch regelmatig teleurgesteld was. Want ook al bad ik vurig om kracht, de verleiding van bijvoorbeeld de douchende dame van Fenjal en al die prachtige lingerie-reclame in mijn eigenste geheime fenomenale feminatheek, was na een paar dagen steevast te groot. Dat werd er niet beter op toen ik, na maanden stiekem naar de covers van blootblaadjes geloenst te hebben, uiteindelijk toch een krantenwinkel ver van huis durfde binnenstappen. Daar kocht ik, nadat ik enkele tijdschriften over tuinieren en autosport achteloos doorbladerd had, misselijk van opwinding en schuldgevoel mijn eerste Playboy, die ik midden de Belseelse velden met het hart in de keel doorbladerde. God weet dat daarna nog veel in dat boekje gebladerd heb.
Van al die verboden spanning lijkt weinig over te blijven, volgens datzelfde artikel op deredactie.be;
Het internet is de voornaamste bron van porno (90 procent), gevolgd door dvd’s (10 procent). Gemiddeld kijken jongens voor het eerst naar porno als ze tien jaar oud zijn.
Waarmee Tom Waits’ intro van “Better off without a Wife” ook naar de geschiedenisboekjes verwezen is; “making a scene with a magazine” is immers zo passé.
Heulen met de vijand
Afgelopen zaterdag werd in “Interne keuken” op Radio1 de eeuwige discussie over auto versus minder auto nog eens opgerakeld. Niet dat ik geluisterd heb, ik was op dat moment mijn fietsketting aan het smeren of zo, maar deze tweet van ex-collega Jeroen Fossaert raasde wel voorbij in m’n Facebook-stream;
Radio 1 over ‘mijn auto mijn vrijheid’. Discussie nonsens zolang bvb BRU – Diegem sneller per wagen dan trein. (cc @filletk )
Zo’n uit z’n verband gerukte stelling zet me aan het denken natuurlijk. Bedoelt Jeroen dat het simpele feit, dat de auto op die route sneller is, elke discussie over minder auto dan ècht volledig overbodig maakt?
Maar de tijd van m’n grote gelijk heb ik enkele verjaardagen geleden al achter me gelaten en terwijl ik de druk in de banden van m’n vouwfiets nog eens controleerde, bedacht ik dat auto-liefhebbers eigenlijk de grootste pleitbezorgers van het openbaar vervoer zouden moeten zijn. Want meer pendelaars op de trein, dat is minder file voor de Jeroenen. Omgekeerd zouden treinreizigers dan kunnen ijveren voor meer auto; meer plaats om de benen te strekken en minder hoge piekuur-belasting van materieel en netwerk en dus minder vertragings-ellende.
Als iedereen zo pleitbezorger wordt voor “de andere”, zullen de wetten van vraag en aanhod op basis van al dat egoïstisch altruïsme de weegschaal in een quasi goddelijk evenwicht brengen! Of misschien verandert er zo weinig of niets, maar we nemen het dan wel voor elkaar op en dan hebben we ten minste dat warme gevoel van verbondenheid. Liefde is heulen met de vijand!
(voor wie het zich afvraagt; de treinrit Brussel (Noord) naar Diegem duurt 11 minuten)
Op de trein, bijna thuis
Dinsdagavond, iets na 5. Ik zit op de trein, de oortjes galmen Radiohead en het schemert binnen en buiten. Nog even en ik ontsnap aan deze TL-verlichte trein die met de welgemeende excuses van de conducteur door de eerste najaars-donkerte gefrustreerd achter een piekuurtrein tjokt. Bijna thuis, gelukkig, maar nu nog even genieten van deze aangenaam onaangename vervreemding.
![[720p] Radiohead - Prague 2009 [Full Concert]](https://blog.futtta.be/wp-content/plugins/wp-youtube-lyte/lyteCache.php?origThumbUrl=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FnzKHJkA8keg%2F0.jpg)