het doordachte bolletje

nog een paar dagen en we mogen alweer gaan stemmen. en dan zondag in spanning afwachten, ‘s avonds voor tv, de voorspellingen, de eerste victorie-kraaiers, ..
.. en dan die mooie grafieken, de analyses van proffen en andere wijze mensen. en dat wij met z’n allen zoiets teweeg kunnen brengen? prachtig!!
op basis van wat ik de laatste weken zowel op m’n werk als op het e-cafe (een forum waarop ik graag vertoef) merk, is de interesse en betrokkenheid bij politiek bijzonder groot. en dat is belangrijk, omdat wie zich betrokken voelt, wie geïnteresseerd is, een doordacht bolletje kan kleuren. en blijkbaar -opnieuw op basis van wat ik op het e-cafe las- zullen veel die geïnteresseerden zelfs (een) specifieke voorkeurstem(men) geven aan politici wiens mening of daden nauw(er) aansluiten bij de eigen overtuiging.
laat het feest dus maar beginnen!

the right side won

“right side won, the right side won
cuz God’s on our side
it had to be done, had to be done,
it’s a pity it’s a pity men died”
(The right side won – What Fun!)
De oorlog in Irak is voorbij, Bush en co kunnen nu zelfgenoegzaam beweren dat ze gelijk hadden.. Maar echt, heeft de overwinnaar altijd gelijk? Of had die enkel de militaire overmacht? Niet dat Saddam Hoessein gelijk had, verre van. Maar de juridische, militaire en morele gronden waarop Bush zich beriep om Irak te ‘bevrijden’ blijven bijzonder twijfelachtig.
En waar het nu naartoe moet met Irak.. Het lijkt er immers op dat Bush en Co met hun bevrijding de doos van Pandora geopend hebben. De ontvangst die de coalitie kreeg in Irak was op z’n minst koeltjes te noemen. De houding van het Sjiïtische deel van de bevolking is zelfs openlijk vijandig, de eerste doden in het naoorlogse irak zijn onder Sji�tische betogers gevallen. In noordelijk Irak blijft het voorlopig stil, maar de Koerdische kwestie, reden voor de zenuwachtigheid van Turkije de afgelopen maanden, blijft een bijzonder moeilijke zaak.
Iemand (wie?) schreef ooit al dat er in oorlogen geen winnaars zijn, enkel verliezers. En dat lijkt zeker zo te zijn in Irak. En hoe zou het nog met Afghanistan zijn, eigenlijk?

dag 2: nucleus experimenten.

een weblog is één zaak, maar ervoor zorgen dat de inhoud van je laatste dagboek-entry ook mooi op je gewone homepage komt, is een andere zaak.
maar ik lijk er betrekkelijk snel te komen; ik maakte een kloon van xml-rss.php en van de bijhorende skin en template en gooide zowat alles weg wat ik daarin niet nodig had. en kijk, het resultaat..
nucleus is (zoals de journalist in pc magazine schreef) niet te ingewikkeld en biedt voldoende mogelijkheden voor een volwaardig weblog. sjieke dingen.
meer info op de nucleuscms-site.

een kleine stap

omdat iedereen op internet een ei lijkt te leggen te hebben, heb ik nu ook weblog-software geïnstalleerd. de keuze is op nucleus gevallen, blijkt immers van een landgenoot te zijn èn ziet er op het eerste zicht ‘ok’ uit..