Tag Archives: USA

Hoegin over racisme & Obama

Image from discussion thread on freerepublic.com.Met de verkiezingsnederlaag van de Republikeinen afgelopen week in de USA, komt er een einde aan 8 jaar “neocon” beleid onder George W. Bush. Daarmee verliezen conservatief en libertair Vlaanderen ook direct één van hun grote roergangers. Net als in Amerika (en zoals bij ons ter linkerzijde, sinds die djoef op ons muil) wordt er in Vlaamse vrijheidslievende kringen volop gediscussieerd over wat er fout liep. Zo kwam Filip Van Laenen (ofte Hoegin) op groepsblog inflandersfields.eu met volgende merkwaardige stelling;

[…] waar is de mediastorm over het feit dat maar liefst 95% van de zwarten voor Barack Obama heeft gestemd, toch wel duidelijk een racistisch getinte uitslag? […] Historisch gezien hebben de zwarten altijd voor de Democratische presidentskandidaat gestemd. […] in 2004 wist John Kerry zelfs 90% van de zwarte stemmen voor zich te winnen. Nemen we nu de uitslag van John Kerry als basis, dan mogen voor elke vijf stemmen voor de Republikeinse kandidaat 45 stemmen voor de Democratische kandidaat verwacht worden. Of nog, op dinsdag gingen maar liefst 50% van de zwarte stemmen in de eerste plaats omwille van racistische motieven naar Barack Obama.

Wauw, indrukwekkend! Maar wacht even, waar komt die 50% eigenlijk vandaan? Hoofdrekenen is nooit mijn ding geweest, maar misschien toch even de cijfers op een rijtje zetten;
  1. 2008: 95% van de zwarte stemmen waren voor Obama
  2. 2004 met Kerry als Democratisch kandidaat:
    • 90% van de zwarte stemmen gingen naar Kerry
    • dat is 45 stemmen voor Democraten (voor elke 5 voor Republikeinen)
  3. 95% (Obama) – 45 (Kerry) = 50%

Zou het? Nee, ik kan amper geloven dat Van Laenen, die regelmatig interessante analyses over politieke opiniepeilingen in België schrijft en dus toch over een basiskennis wiskunde zou moetne beschikken, zo’n eenvoudig berekening domweg verkeerd zou maken. Als je het sommetje correct berekent (((95/100)-(45/50)) of nog ((95/100)-(90/100)) en dus niet ((95/100)-(45/100))), kom je immers op een verschil van 5% en niet 50%. Of racisme voor die 5% extra stemmen inderdaad een motief was, is helemaal  nog niet bewezen.

Nee, Hoegin moet zijn stelling op andere argumenten gebaseerd hebben, toch? Gaat hij er misschien van uit dat er in het segment van de zwarte kiezers ongeveer evenveel stemmen naar Republikeinen als Democraten zouden moeten gaan, zoals dat “give or take a few” ook bij de volledige kiesgerechtigde populatie het geval is? Dat met andere woorden 45% van de zwarte kiezers (95%-50%) eigenlijk voor de Republikeinen hadden moeten stemmen maar dat niet deden omdat ze liever op een zwarte democraat stemden? Maar nee, dat kan ook niet kloppen; want zoals Van Laenen zelf schrijft, konden Kerry (90%), Gore (85%) en Clinton ook altijd op een stevige meerderheid van de zwarte stem rekenen. Het Afro-Amerikaans stemgedrag lijkt dus vooral door stevige affiniteit met (het programma van) de Democratische partij te verklaren.

Rest ons nog 1 mogelijke verklaring; Hoegin is ervan overtuigd zijn dat Clinton, Gore en Kerry (en bij uitbreiding de hele Democratische partij) Afro-Amerikaans zijn en dat de historische voorkeur van zwarte kiezers voor Democraten enkel en alleen daar aan te danken is. Plat rascisme mijnheer, absoluut! … Misschien moet ik Filip Van Laenens politieke analyses van de opiniepeilingen ook eens iets grondiger lezen?

Ben Harper for President

It’s approx. 3:30am here in Belgium now and thus still early days, but with swing states Pennsylvania and Ohio projected to have been won by Obama, it looks like he will indeed be the 44th President of the United States.

I only found out yesterday that Ben Harper’s “Better Way” was the Obama campaign theme song and I’ve been listening to it over and over since, it’s a inspiring song about hope and change. Join in below;

Ben Harper – Better Way

Watch this video on YouTube.

Congratulations to America and good luck to  Mr. Obama, great challenges await him, and expectations about what he could achieve are even greater!

“Spreading my thoughts around”; de Amerikaanse verkiezingen

Snel een paar willekeurige (en vanzelfsprekend eerder oppervlakkige) bedenkingen bij de Amerikaanse verkiezingen;

  • Amerikanen en socialisme, dat gaat nooit goed komen. In een -overigens over heel de lijn opmerkelijk- interview vroeg een journaliste bezorgd fronsend aan running-mate Biden of Obama “van Amerika geen socialistisch land zoals Zweden zou willen maken”. De centrum-rechtse conservatieve premier van één van de meest welvarende landen ter wereld zal het graag horen.
  • Applaus voor Obama uit zowat heel Europa, we duimen (bijna) allemaal voor hem, maar zouden er veel Europese landen zijn waar een niet-blanke kans maakt om zo’n belangrijke functie uit te oefenen?
  • Als het regent in Washington (Parijs heeft al lang afgedaan), druppelt het bij ons. De keuze voor een McCain of een Obama kan misschien versterkend dan wel ontmoedigend werken voor politieke stromingen in Europa, denk aan Clinton met Blair en Schröder en aan Bush met Berlusconi en Aznar (of is het dan toch Spanje dat de toon aangeeft; Aznar werd al in 2004 opgevolgd door socialist Zapatero)?
  • Waarom hebben de Republikeinen McCain naar voren geschoven? Wie besloot hem met Palin op te zadelen? Zijn ze, mede door aanslepende oorlogen, budgettaire tekorten en andere kredietcrisissen de kluts kwijt misschien? Waar zijn al die (vermaledijde maar blijkbaar toch inspirerende) neo-cons?
  • Het moeten (met de kredietcrisis en Obama’s succesvolle campagne) verwarrende tijden zijn voor neo-conservatieve free-market-adepten. Niet alleen in de USA, maar ook op pakweg LVB.net?

Clay Bennett; Obstacles on the road to the White House

Clay Bennett is een vermaard Amerikaanse politiek cartoonist, die in 2002 een Pulitzer-prijs ontving voor zijn werk voor de Christian Science Monitor. Zijn portfolio daar werd al een tijdje niet meer aangevuld en hij blijkt dan ook verkast te zijn naar een regionale publicatie, de Chattanooga Times Free Press. Chattanooga is de vierde stad van Tennessee, ge kent die stad misschien dankzij Glenn Miller’s Chattanooga Choo Choo. Maar terug naar Bennett; zijn nieuwer werk is dikwijls meer regionaal geïnspireerd, maar hij blijft met scherp potlood over (inter-)nationale onderwerpen tekenen, zoals hieronder:

Clay Bennett; Obstacles on the road to the White House